Μέγας Αλέξανδρος (Μεγάλοι Έλληνες, ΣΚΑΪ)

Η μάχη της Χαιρώνειας - Εργασία Γιώργου Σοκόλη

Ο μαθητής του Α3 Γιώργος Σοκόλης, ανέλαβε με δική του πρωτοβουλία να ασχοληθεί με τη μάχη της Χαιρώνειας, για την οποία το σχολικό βιβλίο κάνει απλή αναφορά. 

Έκανε τα παρακάτω εντυπωσιακά σχέδια και έγραψε το σχετικό κείμενο:

Μάχη της Χαιρώνειας

Όταν οι Μακεδόνες νίκησαν του νότιους Έλληνες

   Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες μάχες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στη Χαιρώνεια αναμετρήθηκαν οι δυνάμεις της Μακεδονίας με αυτές των συνασπισμένων νότιων Ελλήνων. Η έκβαση της αναμέτρησης έκρινε το μέλλον του ελλαδικού χώρου για τα επόμενα 100 χρόνια. 

   Στα 338 π.Χ. η Μακεδονία είχε αναμειχθεί "για τα καλά" στις υποθέσεις και στους παραδοσιακούς θεσμούς των Ελλήνων του νότου. Όπως ήταν φυσικό, υπήρχαν δυνάμεις που αντέδρασαν στη "νέα τάξη πραγμάτων". Ο Φίλιππος αποφάσισε πως ήταν η στιγμή να επιβάλει την "τάξη" και να δείξει πως κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την υπεροχή της Μακεδονίας. Η Αθήνα και η Θήβα είχαν ήδη συνασπιστεί εναντίον του και είχαν αποφασίσει πως τελική λύση θα δινόταν στο πεδίο της μάχης. Μακεδόνες και νότιοι Έλληνες συγκεντρώθηκαν με τις αστραφτερές τους πανοπλίες στη Χαιρώνεια. Και τα δυο στρατόπεδα είχαν "ηθικόν ακμαιότατον" καθώς τόσο ο Φίλιππος είχε εμφυσήσει αισιοδοξία στους άνδρες του, όσο και οι Αθηναίοι και Θηβαίοι καλούνταν να υπερασπισθούν την πατρίδα τους. 

   Ο Αλέξανδρος απέφυγε τους Θηβαίους και εκμεταλλευόμενος το κενό που είχε δημιουργηθεί, επιτέθηκε στον Ιερό Λόχο, τον οποίο και αποδεκάτισε. Το τελειωτικό χτύπημα προς τις διασπασμένες δυνάμεις των νοτίων Ελλήνων δόθηκε από τον βασιλιά. Την ώρα που οι υπασπιστές υποχωρούσαν, δέχθηκαν εντολή να κάνουν μεταβολή και να εξαπολύσουν κατά μέτωπο επίθεση προς τους Αθηναίους, που τους κατεδίωκαν. Στο συμμαχικό στρατό επικράτησε πανικός από τη διάσπαση αυτή με αποτέλεσμα χιλιάδες άνδρες να τραπούν σε φυγή. Έτσι η μάχη έληξε με την ολοκληρωτική νίκη της Μακεδονίας. 

Β' Αθηναϊκή συμμαχία - Φίλιππος της Μακεδονίας

Η εργασία που ανέλαβαν και δημιούργησαν οι μαθητές: 
Καμαράκης Άρης, Καραογλανίδης Αλέξανδρος, Καστρινός Κυριάκος, 
Καφτάνης Γιώργος, Κωνσταντίνου Παναγιώτης, Κελέογλου Δημήτρης.

Ο Χρυσός αιώνας

Η εργασία για τον "Χρυσό" 5ο αι. π.Χ. από τις μαθήτριες:
Ιφόγλου Ραφαέλλα, Κοκκίνου Ιωάννα, Κουδέρη Γεωργία, 
Λιούρου Αναστασία, Ματζίρη Αθηνά

Ο πολιτισμός στην κλασική εποχή

Η εργασία για τον πολιτισμό της κλασικής εποχής από τις μαθήτριες του Α2:
Κουκοτίδου Ελισάβετ, Λαντούρη Δέσποινα, Λογοθετίδου Σοφία και Μασούρα Ζωή

Μέγας Αλέξανδρος

Η εργασία για τον Μέγα Αλέξανδρο που έγινε από τους μαθητές: 
Καμαράκη Κυριάκο, Καρακατσάνο Άκη, Κεφαλά Στέλιο, 
Κορακά Δημήτρη, Μαραγκάκη Κώστα

Πελοποννησιακός πόλεμος 2

Οι μαθητές του Α2 ετοίμασαν εργασίες για την κλασική εποχή.
Η πρώτη αφορά τον Πελοποννησιακό πόλεμο και έγινε από τις μαθήτριες:
Βουργαζάκη Ελπίδα, Ευαγγελοπούλου Βασιλική, Καραγκιαβούρη Αθηνά, 
Καρατσορμπατζή Τάνια, Κουτσίδου Αφροδίτη                                                                                                                                                                                                             

Η τέχνη της κλασικής εποχής

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση με χαρακτηριστικά και παραδείγματα έργων γλυπτικής και αρχιτεκτονικής της κλασικής εποχής.

οι τεχνες την κλασικη εποχη from athntanta

Παρθενώνας

Μια ψηφιακή αναπαράσταση της Ακρόπολης των Αθηνών κατά την κλασική εποχή.

Το εκπληκτικό βίντεο του Κώστα Γαβρά που αποτυπώνει με ψηφιακό τρόπο τη δραματική πορεία  στο χρόνο του σπουδαίου μνημείου της κλασικής εποχής.

Μέγας Αλέξανδρος (video)

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα (σε δύο μέρη) για τον Μέγα Αλέξανδρο από το History Channel.

Αλέξανδρος ο Μέγας 356 π.Χ. – 323 π.Χ.

σχόλια

Μακεδόνας στρατηλάτης, από τις σημαντικότερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β' και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου. Από τον πατέρα του ο Αλέξανδρος κληρονόμησε την οξεία αντίληψη, τις οργανωτικές ικανότητες και την ταχύτητα ενεργειών. Και από τη μητέρα του τη φιλοδοξία, την υπερηφάνεια και την ισχυρή θέληση.

Στα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τους παιδαγωγούς Λεωνίδα το Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Σε ηλικία 13 ετών μαθήτευσε κοντά στον Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος τον μόρφωσε με τα ελληνικά ιδεώδη και του ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη για το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό. Στον Αριστοτέλη έδειχνε πάντα σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Έλεγε πως τον πατέρα του χρωστάει “το ζην” και στο δάσκαλό του το “ευ ζην”.

Από τον πατέρα του έλαβε σπουδαία μαθήματα πολιτικής και στρατηγικής. Πάντοτε βρισκόταν κοντά του, όταν εκείνος συζητούσε με ξένους πρεσβευτές και απεσταλμένους. Τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, όπου έπαιρνε μαθήματα στρατιωτικής τέχνης. Έτσι, από πολύ νωρίς απέκτησε πολιτική και στρατιωτική ωριμότητα. Σε ηλικία 16 ετών, ως αντικαταστάτης του πατέρα του, που έλειπε σε εκστρατεία, κατέπνιξε την επανάσταση της θρακικής φυλής των Μαίδων, ενώ σε ηλικία 18 ετών, στη Μάχη της Χαιρώνειας (2 Αυγούστου 338 π.Χ.) ήταν διοικητής στρατιωτικού σώματος και διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές.

Σε ηλικία 20 ετών έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 336 π.Χ. Από πολύ νωρίς αντιμετώπισε οργανωμένες συνωμοσίες εναντίον του, τις οποίες διέλυσε με αστραπιαία ταχύτητα. Με την ίδια αστραπιαία ταχύτητα και αποφασιστικότητα εξεστράτευσε εναντίον των πόλεων της Νότιας Ελλάδας, οι οποίες μόλις έμαθαν το θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Μόλις, όμως, πληροφορήθηκαν την εκστρατεία του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή και σε συνέδριο, που έγινε στην Κόρινθο, τον ανακήρυξαν Ηγεμόνα της Ελλάδας, όπως και νωρίτερα τον πατέρα του και αρχιστράτηγο στην επικείμενη εκστρατεία κατά των Περσών.

Ο Αλέξανδρος ικανοποιημένος γύρισε στη Μακεδονία. Για να απαλλάξει το βασίλειό του από κάθε κίνδυνο, προτού εκστρατεύσει εναντίον των Περσών, εκστράτευσε εναντίον των βαρβαρικών φυλών, που κατοικούσαν βόρεια της Μακεδονίας (335 π.Χ.). Νίκησε τις φυλές αυτές, έφθασε ως τον Δούναβη και επέστρεψε στην Πέλλα. Απερίσπαστος πια άρχισε την προετοιμασία για τη μεγάλη εκστρατεία κατά των Περσών. Βρέθηκε, όμως, στην ανάγκη να έλθει για δεύτερη φορά στη Νότιο Ελλάδα, όπου οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι είχαν και πάλι επαναστατήσει. Αφού κατέστειλε την ανταρσία των δύο πόλεων, επέστρεψε στη Μακεδονία και συμπλήρωσε τις ετοιμασίες του για την εκστρατεία κατά της Περσίας.

Το πέρασμα του Γρανικού, του Σαρλ Λε Μπρεν

Την άνοιξη του 334 π.Χ, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με 50.000 πεζούς και 6.000 ιππείς, αφού άφησε για επίτροπό του στη Μακεδονία το στρατηγό Αντίπατρο. Προχώρησε από τη Θράκη κι έφθασε στον Ελλήσποντο. Εκεί τον περίμενε ο στόλος του, που τον αποτελούσαν 120 πολεμικά και πολλά άλλα βοηθητικά πλοία. Πέρασε στην Τροία, όπου επισκέφθηκε τον τάφο του Αχιλλέα, προσευχήθηκε κι έκανε θυσίες.

Στις όχθες του Γρανικού ποταμού είχε συγκεντρωθεί ο περσικός στρατός, έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει τον Αλέξανδρο. Στον Γρανικό έγινε η πρώτη μάχη μεταξύ των Μακεδόνων και των Περσών (22 Μαΐου 334 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος οδηγούσε ο ίδιος το στρατό του και πολέμησε ο ίδιος στήθος προς στήθος με τους γενναιότερους πολεμιστές των Περσών. Κινδύνευσε, μάλιστα, σοβαρά. Οι Πέρσες, τελικά, δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την ορμή των Μακεδόνων, εγκατέλειψαν τον αγώνα και υποχώρησαν άτακτα.

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Αλέξανδρος προχώρησε νότια και απελευθέρωσε τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Τον χειμώνα του 334 π.Χ. έφθασε στην πόλη Γόρδιο στις όχθες του Σαγγάριου ποταμού, όπου αποφάσισε να ξεχειμωνιάσει. Εκεί, στο βασιλικό ανάκτορο, υπήρχε ο περίφημος Γόρδιος Δεσμός. Η παράδοση έλεγε πως όποιος τον έλυνε θα κυρίευε την Ασία. Ο Αλέξανδρος απλά τον έκοψε με το σπαθί του.

Την άνοιξη του 333 π.Χ, βάδισε προς τα νότια, πέρασε το όρος Ταύρος και μπήκε στην Κιλικία. Κυρίευσε την πόλη Ταρσό και σταμάτησε εκεί για ν’ αναπαυθεί ο στρατός του. Ύστερα από ένα λουτρό στα κρύα νερά του ποταμού Κύδνου, ο Αλέξανδρος αρρώστησε, αλλά γρήγορα έγινε καλά και συνέχισε την πορεία του προς τη Συρία. Συνάντησε τότε για δεύτερη φορά τον περσικό στρατό από 500.000 μαχητές κι έδωσε μάχη κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (12 Νοεμβρίου333 π.Χ.). Οι Πέρσες υπέστησαν πανωλεθρία και διαλύθηκαν. Ο βασιλιάς Δαρείος κινδύνευσε και γλίτωσε μόνο με τη φυγή του. Στην Ισσό ο Αλέξανδρος κυρίευσε πλούσια λάφυρα και αιχμαλώτισε την οικογένεια του Δαρείου, αλλά της φέρθηκε μεγαλόψυχα.

Ο Αλέξανδρος, αντί να συνεχίσει την καταδίωξη του Δαρείου, προχώρησε νότια, για να γίνει κύριος όλων των παραλίων της Μεσογείου και να εξουδετερώσει κάθε απειλή του περσικού στόλου. Κατέλαβε, κατά σειρά, τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Επισκέφθηκε στην έρημο το μαντείο του Άμμωνος Διός, όπου οι ιερείς τον χαιρέτισαν ως τον νέο Δία. Στις ακτές της Αιγύπτου, κοντά στις εκβολές του Νείλου και σε θέση κατάλληλη για την ανάπτυξη του εμπορίου, όρισε να χτιστεί η Αλεξάνδρεια. Ο ίδιος χάραξε τα τείχη και τους δρόμους της.

Επιστρέφοντας από την Αίγυπτο στην Ασία συνάντησε στα Γαυγάμηλα, πέρα από τον Τίγρη ποταμό, νέο πολυάριθμο περσικό στρατό και τον νίκησε (1 Οκτωβρίου 331 π.Χ). Ο Δαρείος σώθηκε και πάλι, αλλά δολοφονήθηκε από τον σατράπη της Βακτριανής Βήσσο. Ο περσικός στρατός καταστράφηκε, οι σπουδαιότερες πόλεις της Περσίας - Βαβυλώνα, Σούσα και Περσέπολη, όπου το ανάκτορο του Δαρείου- παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο και ολόκληρη η Περσία κατακτήθηκε.

Ψηφιδωτό στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης

Ο Αλέξανδρος, όμως, δεν σταμάτησε στην Περσία. Προχώρησε προς τα ανατολικά για να υποτάξει τις φυλές που κατοικούσαν εκεί και ν' απαλλάξει έτσι το μεγάλο του βασίλειο από μελλοντικό κίνδυνο. Πέρασε τη Σογδιανή και τη Βακτριανή και το 327 π.Χ. μπήκε στις Ινδίες, όπου νίκησε τον βασιλιά Πώρο. Οι στρατιώτες του, όμως, κουράστηκαν και αρνήθηκαν να προχωρήσουν. Αναγκάσθηκε τότε να ανακόψει την επική πορεία του προς Ανατολάς. Ένα μέρος του στρατού το έστειλε με πλοία στην Περσία, με επικεφαλής τον ναύαρχο Νέαρχο. Αυτός με το υπόλοιπο στράτευμα πέρασε την έρημο Γεδρωσία, όπου χάθηκαν πολλοί στρατιώτες του από την πείνα και τη δίψα, και επέστρεψε στα Σούσα.

Άρχισε τότε να σκέφτεται την οργάνωση της επικράτειάς του. Μελετώντας τον τρόπο της ζωής των Περσών και τον τρόπο της διοικήσεώς τους, έβγαλε το συμπέρασμα πως για να διατηρηθεί το αχανές κράτος που δημιούργησε έπρεπε να συμφιλιώσει τους Πέρσες ευγενείς με τους Έλληνες. Φαντάστηκε τον εαυτό του σαν ελληνοπέρση βασιλιά και μιμήθηκε την ενδυμασία και γενικά τον τρόπο ζωής τους. Παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου Στάτειρα και την ανιψιά της Παρυσάτιδα (324 π.Χ.), ενώ παρακίνησε τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του να παντρευτούν κι αυτοί Περσίδες. Νωρίτερα (327 π.Χ.) είχε παντρευτεί τη Ρωξάνη, κόρη τοπικού ηγεμόνα της Βακτριανής, παρά την αντίδραση των στρατηγών του. Η Ρωξάνη τού χάρισε και τον μοναδικό του απόγονο, τον Αλέξανδρο Δ', ο οποίος γεννήθηκε δύο μήνες μετά το θάνατο του στρατηλάτη και σκοτώθηκε σε ηλικία 12 ετών με διαταγή του Κάσσανδρου, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σφετεριστή του θρόνου της Μακεδονίας.

Στους Μακεδόνες δεν άρεσε η αλλαγή αυτή του Αλέξανδρου. Μερικοί από τους στρατηγούς του, μάλιστα, οργάνωσαν εναντίον του συνωμοσίες, τις οποίες ο Αλέξανδρος ανακάλυψε και τιμώρησε σκληρά τους πρωταίτιους. Οι πολλές διοικητικές φροντίδες, οι κόποι και τελευταία ο θάνατος του πιο στενού του φίλου, Ηφαιστίωνα, του έφθειραν την υγεία. Ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά και στις 10 ή 11 Ιουνίου του 323 π.Χ. άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα, σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το απέραντο κράτος του διαμοιράστηκε μεταξύ των στρατηγών του, που επί πολλά χρόνια διαφωνούσαν για τη διανομή. Δεν χάθηκε, όμως, το εκπολιτιστικό έργο του. Οι κατακτήσεις του άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ του ελληνικού χώρου και της Ανατολής. Η επικοινωνία με τους “βαρβάρους” συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμός στις χώρες της Ασίας και της Αιγύπτου. Η ελληνική γλώσσα έγινε διεθνής. Τα ελληνική ήθη πέρασαν σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ανέτειλε ο πολιτισμός της λεγόμενης “Ελληνιστικής Εποχής”, που αποτελεί μία νέα λάμψη του ελληνικού πνεύματος. Δικαιολογημένα, η ιστορία ανακήρυξε τον Αλέξανδρο “Μέγα” για το γιγάντιο έργο του.

 Περί Πηγών...

Πηγή:http://www.sansimera.gr/

Φίλιππος Β'της Μακεδονίας

Ο Φίλιππος γεννήθηκε το 380π.Χ. και ήταν το τρίτο παιδί του βασιλιά Αμύντα.

Είχε πολλά ψυχικά τραύματα από την παιδική του ηλικία, αφού δολοφονήθηκε ο πατέρας του και ο αδελφός του Αλεξανδρος Β΄.

Πίσω απ τις δυο δολοφονίες κρυβόταν η ίδια του η μητέρα, η Ευρυδίκη, μαζί με τον εραστή της τον Πτολεμαίο.

Ο Πτολεμαίος είχε παντρευτεί την κόρη της Ευριδίκης, δηλαδή την αδελφή του Φιλίππου!

Μόλις δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Β΄, ο εραστής της μητέρας του με την συνεργασία της, ανέλαβε την εποπτεία του ανήλικου Περδίκκα που ήταν ο επόμενος διάδοχος του θρόνου.

Περδίκκας και Φίλιππος αποδίδουν δικαιοσύνη

Όταν ο Περδίκκας ενηλικιώθηκε, μαζί με τον Φίλιππο δολοφόνησαν τον Πτολεμαίο και εκδικήθηκαν το θάνατο του πατέρα και του αδελφού τους.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Περδίκκας Γ΄ σκοτώθηκε σε μια εκστρατεία.

Ο θρόνος δικαιωματικά ανήκε στον γιο του Αμύντα Δ΄.

Ο Φίλιππος ανέλαβε την εποπτεία του Αμύντα, τον οποίο πολύ έντεχνα παραμέρισε χωρίς δολοφονίες και ραδιουργίες. Τον έβαλε σε μια πολύ σημαντική θέση και έτσι ο Φίλιππος έγινε βασιλιάς.

Ο χαρακτήρας του Φιλίππου

Η ενδοοικογενειακή βία, οι δολοφονίες και κυρίως η στάση της μητέρας του, διαμόρφωσαν έναν επιθετικό χαρακτήρα, απότομο, ασταθή με ροπή προς το ποτό και τις γυναίκες.

Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδιζε να είναι ένας ψύχραιμος, αποφασιστικός διπλωμάτης και ικανός βασιλιάς.

Αναμφισβήτητα είναι μια από τις σημαντικότερες πολιτικές και στρατιωτικές φυσιογνωμίες του αρχαίου κόσμου.

Οι γάμοι

Ο Φίλιππος έκανε οκτώ γάμους από πολιτική σκοπιμότητα.

Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φίλα από τον ηγεμονικό οίκο της Ελιμείας, η οποία πέθανε νωρίς.

Αμέσως ξαναπαντρεύτηκε με την Αυδάτη κι έκανε μια κόρη, την Κυνάνη. Χήρεψε και πάλι γρήγορα.

Επόμενη ήταν η Φιλίννα από τον ηγεμονικό οίκο των Αλευάδων της Λάρισας.

Μαζί της επέκτησε έναν γιο τον Αρριδαίο, ο οποίος παντρεύτηκε την Κυνάνη, την ετεροθαλή του αδερφή από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα του.

Λίγους μήνες αργότερα όμως, ο Φίλιππος γοητεύτηκε από την πριγκίπισσα του βασιλικού οίκου των Μολοσσών. Την Ολυμπιάδα.

Μαζί της απέκτησε τον Αλέξανδρο και την Κλεοπάτρα.

Η Ολυμπιάδα ήταν η πιο σημαντική του σχέση κρίνοντας απ΄ το γεγονός ότι ήταν η μόνη σύζυγος που πήρε τον τίτλο της βασίλισσας.

Ο έρωτάς του με αρκετά διαλείμματα, κράτησε πέντε χρόνια.

Τότε ο Φίλιππος ξαναπαντρεύτηκε.

Αυτή τη φορά η τυχερή ήταν η Νικασίπολη με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Θεσσαλονίκη, που την ονόμασε έτσι με αφορμή τη νίκη του στη Θεσσαλία.

Είκοσι μέρες μετά τη γέννηση της κόρης τους, η Νικασίπολη πέθανε από επιλόχειο πυρετό.

Ο Φίλιππος έκανε δύο ακόμα γάμους, καθαρά σκοπιμότητας, με τη Μήδα, κόρη του βασιλιά των Γετών και την Αρσινόη, που έκανε μαζί της τον Πτολεμαίο.

Τελευταία του σύζυγος ήταν η 17χρονη Κλεοπάτρα από τον οίκο των Ατταλιδών.                        Καρπός αυτού του γάμου ήταν ο Αρριδαίος ο νεότερος.                                                                           Αυτός ο γάμος έκανε την Ολυμπιάδα να τον εγκαταλείψει οριστικά.                                                             Η αχαλίνωτη ερωτική δραστηριότητα και τα παιδιά που θα είχαν δικαιώματα στο θρόνο του γιου της, την εξόργιζαν.

Έτσι πιστεύουν οι επιστήμονες ότι ήταν το πρόσωπο του Φιλίππου, που είχε σοβαρό τραύμα στο δεξί μάτι.

Η αρχή του τέλους

Οι πολιτικές σκοπιμότητες που χαρακτήριζαν τους γάμους του Φίλιππου είχαν και συνέχεια.

Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά του, έβρισκε εκείνος τους κατάλληλους συζύγους.

Έτσι αποφάσισε να παντρέψει την κόρη του Κλεοπάτρα με τον βασιλιά των Μολοσσών Αλέξανδρο, τον αδερφό της Ολυμπιάδας που ήταν θείος της μικρής.

Οι λόγοι αυτού του γάμου ήταν δύο. Να εξασφαλιστεί το βασίλειό του όσο θα έλειπε σε εκστρατεία, αφού ο οίκος των Μολοσσών εξουσίαζε την Ήπειρο και αφετέρου, να φτιάξει τη σχέση του με την Ολυμπιάδα η οποία μετά τον τελευταίο του γάμο τον είχε εγκαταλείψει.

Ο γάμος έγινε και ξεκίνησε το γλέντι. Την επομένη έγινε στο ανοιχτό θέατρο της Πέλλας μεγάλη γιορτή παρουσία όλου του λαού.

Ενώ έμπαινε ο Φίλιππος στο θέατρο, ο επικεφαλής της προσωπικής του ασφάλειας, Παυσανίας, τον κάρφωσε με το ξίφος του. Ο βασιλιάς Φίλιππος ήταν νεκρός. Ο Παυσανίας προσπάθησε να διαφύγει μέσα στην αναταραχή, αλλά τον πρόλαβαν οι αξιωματικοί του Φιλίππου Περδίκκας και Λεονάτος. Τον εκτέλεσαν και τον κρέμασαν στην πλατεία της Πέλλας χωρίς να προλάβει να μιλήσει.

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr

Φιλόσοφοι της κλασικής εποχής

   Η Αθήνα από την κλασική εποχή γίνεται το κέντρο της φιλοσοφίας, καθώς μόνο εδώ καλλιεργείται ως επιστήμη. Οι σοφιστές και ο Σωκράτης στην αρχή και  κατόπιν οι φιλοσοφικές σχολές με κυριότερες την Ακαδημία του Πλάτωνα και το Λύκειο του Αριστοτέλη, αποτελούν πόλους έλξης για πολλούς νέους από όλα τα μέρη της Ελλάδας οι οποίοι καταφτάνουν στην Αθήνα επιθυμώντας να σπουδάσουν. 

   Από τα μέσα του 5ου αι. π.Χ. η φιλοσοφική σκέψη προσπαθεί να ερμηνεύσει τα φαινόμενα με τον ορθό λόγο και θέτει στο κέντρο της τον άνθρωπο επιζητώντας πρακτικούς τρόπους που θα βελτιώσουν τη ζωή του και θα τον οδηγήσουν στην ευτυχία. 

   Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε επεισόδια από τη σειρά ντοκιμαντέρ «Animated...Φιλόσοφοι», στα οποία με πολύ ευχάριστο και πρωτότυπο τρόπο αυτοσυστήνονται οι μεγάλοι φιλόσοφοι της κλασικής εποχής.

Σωκράτης, μέρος 1ο:

Σωκράτης, μέρος 2ο:

Πλάτωνας: 

Αριστοτέλης:

Πηγή:https://www.youtube.com/watch?v=cNcTp_bVzw0&list=PL3ZnWld3eqiTyy6rDuHbed2isPxlJRo48

Πελοποννησιακός πόλεμος

Οι μαθητές του Α1 μετά το τέλος της διδασκαλίας του Πελοποννησιακού πολέμου ανέλαβαν και πραγματοποίησαν ομαδικές εργασίες τόσο για τον πόλεμο αυτό που σημάδεψε την ελληνική αρχαιότητα και άφησε τα ίχνη του παντού, όσο και γενικά για τους εμφυλίους πολέμους στην αρχαία και τη σύγχρονη ιστορία. 

Ο Πελοποννησιακός πόλεμος
(Βασιλακάκη, Γκανόγλου, Παπαδήμου, Τζιλιβάκη Μ. Τζιλιβάκη Σ. Χατσαντουριάν)

Επίδραση του Πελοποννησιακού πολέμου στην τέχνη
(Αβραμίδης, Ανανιάδης, Αντωνογλούδης, Γεννίκης, Γιαννακίδης)

Εμφύλιοι πόλεμοι στην αρχαιότητα
(Αγγελίδου, Γρηγοράκη, Δημητριάδου, Καλημέρη, Μπούσιος, Μωυσίδης)